Jumilla

Jumilla is een droog bijna aride gebied dat naam gemaakt heeft met zware, rode wijnen (dikwijls volgens de ‘doble pasta’ methode gemaakt), om te mengen met Vinos de Mesa. Een ander aspect dat dit wijngebied bekendheid gegeven heeft, is het feit dat deze hoge, hete zandbodem nooit is geplaagd door de afschuwelijke Phylloxera; er kunnen dus niet-geënte wijnstokken groeien. De laatste jaren zijn er een paar dingen veranderd. Ten eerste daalt de vraag naar bulkwijn, en ten tweede heeft de Phylloxera eindelijk Jumilla bereikt, honderd jaar te laat misschien, maar met een even verwoestend effect. Veel opnieuw geplante wijngaarden zijn pas nu weer als vanouds productief. De D.O. wetgeving erkent nog steeds de ‘doble pasta’ en het traditionele mengen van zware wijnen (tot 17%), maar de meeste aandacht gaat nu toch uit naar lichtere wijnen, meestal in de joven-stijl. Rode wijnen en rosados moeten minstens 50% monastrell bevatten en een minimum alcohol percentage van 12,5% hebben.
Witte wijnen zijn er vanaf 11% en zijn meestal van merseguera gemaakt. In kwantitatieve zin verkopen Jumilla’s witte wijnen op de thuismarkt even goed als de rode, maar op de exportmarkt is het aandeel wit te verwaarlozen. Er is wat crianza, zelfs tot het niveau gran reserva, met wijnen die soms even lang in tanks als op eikenhouten fusten liggen. De plaatselijke specialiteit is een zoete rode van 100% monastrell met 15 tot 16% alcohol en 5º Baumé die vijf á zes jaar op hout ligt.