Domaine de la Romanée-Conti de adel en de breuk met Twente
Domaine de la Romanée-Conti, de contextuele verdieping
Domaine de la Romanée-Conti – Om de gravitas van dit conflict te begrijpen, dient men te beseffen dat Domaine de la Romanée-Conti (DRC) niet slechts een wijnproducent is; het is het Vaticaan van de wijnwereld. Het domein in Vosne-Romanée produceert op biodynamische wijze de meest gezochte wijnen ter wereld. De productie is infiem; van de specifieke ‘Romanée-Conti’ wijngaard worden jaarlijks slechts zo’n 5.000 tot 6.000 flessen geproduceerd.
Het beleid van DRC, onder leiding van de familie De Villaine, is draconisch als het gaat om speculatie. Zij hanteren een strikte filosofie dat wijn gedronken dient te worden, niet verhandeld als een aandeel of cryptomunt. Flessen zijn genummerd en traceerbaar. Indien een fles te snel op een veiling verschijnt voor een veelvoud van de prijs, wordt de oorspronkelijke koper onverbiddelijk van de allocatielijst geschrapt. Dat een Nederlandse partner beschuldigd wordt van het faciliteren van speculatie (het vragen van tien keer de inkoopprijs), is in de ogen van het Domaine geen zakelijk geschil, maar heiligschennis.

Hoogspel in de Bourgogne: Een Twentse tragedie van trots en terroir
In de sobere zittingszaal van de rechtbank in Almelo, ver verwijderd van de glooiende heuvels van de Côte de Nuits, speelt zich momenteel een drama af dat de essentie van de wijnwereld raakt. Het is een botsing tussen Twentse handelsgeest en Bourgondische aristocratie, waarbij een vriendschap van eenendertig jaar is verzuurd tot een juridisch steekspel met een inzet van miljoenen.
Het geschil tussen de Deldense importeur Le Vin en Direct en het mythische Domaine de la Romanée-Conti laat zich lezen als een klassieke tragedie over loyaliteit en de verleiding van het grote geld. Drie decennia lang genoot de Twentse firma het zeldzame privilege om als hofleverancier te fungeren voor de Nederlandse markt. Zij waren de poortwachters van de ‘heilige graal’ onder de wijnen, flessen die bij inkoop reeds een vorstelijk bedrag van 1.350 euro toucheren, maar op de secundaire markt astronomische waarden vertegenwoordigen.
De relatie, die decennialang floreerde op basis van wederzijds vertrouwen en discretie, liep een fatale barst op toen in Frankrijk het nieuws doorsijpelde dat eigenaar Henk Maas zijn aandelen had ondergebracht bij E-luscious. Deze speler, moederbedrijf van het Limburgse Colaris, opereert op een schaal en met een commerciële agressiviteit die haaks staat op de verstilde traditie van Vosne-Romanée. Voor de Franse wijnadel voelde deze verzwegen transactie als een mes in de rug. Het idee dat hun vloeibare erfgoed, bedoeld voor de ware connaisseur, gereduceerd werd tot een ordinair beleggingsobject waarmee gespeculeerd wordt tegen woekerprijzen, was onverteerbaar.
De beschuldiging dat de wijnen voor het tienvoudige van de inkoopprijs werden aangeboden, vormt de kern van de Franse toorn. Het Domaine de la Romanée-Conti koestert een filosofie van toegankelijkheid voor de liefhebber, hoe paradoxaal dat bij deze prijzen ook mag klinken. Wanneer een fles de kelder verlaat om direct als speculatief actief op de balans van een investeerder te belanden, wordt de ziel uit het product gerukt. De advocaat van het Franse huis verwoordde deze aristocratische verontwaardiging in Almelo haarscherp: dit is strijdig met alles waar het Domaine voor staat.
Aan de andere zijde van de tafel vecht de Twentse importeur voor zijn voortbestaan. Met de helft van de omzet afhankelijk van deze ene leverancier, staart Le Vin en Direct in de afgrond. De verdediging dat er slechts sprake is van winstdeling en niet van een volledige verkoop, klinkt in de oren van de Fransen als juridische haarkloverij die de morele contractbreuk niet kan verhullen. De eis om levering af te dwingen via een kort geding is een wanhoopsdaad; in de wijnwereld is een relatie die via de rechter moet worden gelijmd, vaak reeds onherstelbaar verbroken.
Terwijl de rechter zich beraadt over dit conflict, blijft de wrange realiteit dat zelfs de meest exquise wijnen niet immuun zijn voor de kille wetten van de markt. De uitspraak over twee weken zal bepalen of de kranen in Vosne-Romanée definitief dichtgaan voor Delden, of dat er nog een laatste, bittere slok rest uit deze eens zo glorieuze samenwerking. Eén ding is zeker: de romantiek is vervlogen, en wat rest is een ontnuchterende kater.

